شما اینجایید :
اشتراک گذاری
travel-11
فارس

0 مورد

فارس

مادها نخستین سلسله پادشاهی آریایی را در حدود ۷۰۰ سال پیش از میلاد در نواحی شمال غربی ایران تشکیل دادند. بنیانگذار این حکومت دیاکو بود که از پایتخت خود (هگمتانه) بر سراسر نواحی پهناور حکم میراند. پارسیان که خود حکومتی محلی وتحت الحمایه مادها در نواحی پارس (فارس کنونی) تشکیل داده بودند، به تدریج قدرت یافتند و سرانجام کوروش کبیر، بنیانگذار امپراتوری هخامنشیان، در سال ۵۵۰ پیش از میلاد با شکست دادن ایشتوویگو، حکومت ماد را منقرض نمود. کوروش کبیر و جانشینان وی با استفاده از تجارب حکومت مادها امپراتوری گسترده ای را در جهان آن روز سامان دادند و با ایجاد قوانین مدون به بسط و توسعه قدرت خود پرداختند. در کتیبه ای که به خط میخی نوشته شده و از ویرانه های بابل (عراق) در سال ۱۸۷۹ میلادی به دست آمده، کوروش کبیر نخستین منشور حقوق بشر را به جهانیان عرضه کرده است. کوروش کبیر پس از حدود ۳۰ سال فرمانروایی، در جنگ با سکاها کشته شد و پسرش کمبوجیه جای او را گرفت. او به مصر لشکر کشید و آنجا را تسخیر کرد و در آنجا درگذشت. آنگاه، داریوش بزرگ بر تخت امپراتوری هخامنشیان نشست و ۳۵ سال بر ایران فرمان راند. از دوران حکومت هخامنشیان کتیبه های بسیاری بر جای مانده که همه آنان به خط میخی است.
پادشاهان هخامنشی شهرهای متعددی را به عنوان پایتخت برگزیده یا تأسیس کرده بودند که از آن جمله می توان از تخت جمشید یا پارسه، شوش، بابل و اکباتان (همدان) نام برد. کاخ های دوران هخامنشی از شاهکارهای بزرگ معماری دنیای قدیم است که باقیمانده شهر باستانی پارسه از آن جمله می باشد. سرانجام در طی سالهای ۳۳۴ تا ۳۳۰ قبل از میلاد، اسکندر مقدونی پس از تسخیر بابل و شوش عازم تخت جمشید گردید. ابتدا مقاومت آریوبرزن (آریو بارزانس) سردار ایرانی داریوش سوم راه عبور او را سد کرد، ولی در نهایت اسکندر تخت جمشید را گرفته و جمع زیادی از مردم را کشت و شهر را به تاراج برد و به تحریک طائیس کاخ های هخامنشی را آتش زد و راهی خراسان و هند شد. پس از مرگ اسکندر مقدونی در سال ۳۲۳ قبل از میلاد اداره سرزمین ایران به دست سلوکوس نیکاتور از سرداران او افتاد و بدین ترتیب سلسله سلوکی از سال ۳۱۳ قبل از میلاد تا حدود ۶۵ قبل از میلاد حکومت کردند.
قیام اشکانیان بر علیه سلوکیه از سال ۲۵۰ قبل از میلاد آغاز شد و استقلال قطعی آنان تا ۱۳۰ سال قبل از میلاد به در ازا کشید.
مراکز قدرت اشکانیان در شهرهای مختلف از جمله دارابگرد فارس بوده است. همزمان با کاهش قدرت اشکانیان و نارضایتی عمومی که پیش آمده بود، اردشیر بابکان از سرزمین پارس قیام کرد و با تسخیر سراسر پارس، کرمان، اصفهان و خوزستان سرانجام در نبرد با اردوان پنجم به پیروزی رسید و در سال ۲۲۶ میلادی اردشیر بابکان سلسله ساسانیان را پایه گذاری نمود. مسلمانان نخستین بار در دوران خلافت عمر اقدام به تسخیر سرزمین فارس کردند. با وجود مقاومت ایرانیان در مقابل مسلمانان، آنان عاقبت شهرهای مهم فارس را به تصرف خود در آوردند. وسعت قلمرو فارس در زمان خلفا بیش از پیش شد، ولی پس از استیلای مغولان، این ملحقات از سرزمین فارس حذف شد. يعقوب ليث اولین امیر از سلسله صفاریان بود که در سال ۲۵۵ هجری‌ قمری فارس را تصرف کرد. وی شیراز را پایتخت خود قرار داد. پس از آن سرزمین فارس به تصرف آل بویه درآمد و همچنین سلجوقیان نیز بر سرزمین فارس مسلط شدند. در این زمان سلسله اتابکان فارس تأسیس گردید و اولین سلسله در سال ۵۴۳ هجری قمری بر ولایت فارس فرمانروایی کردند و چندی نگذشت که فارس به دست امرای مغول افتاد. در سال ۷۵۴ هجری قمری یکی از پادشاهان سلسله آل مظفر فارس را تصرف کرد و نیز سرزمین فارس در سال ۹۰۹ هجری قمری تحت استیلای شاه اسماعیل اول درآمد.
در سال ۱۱۴۲ هجری قمری در جنگ میان نادرشاه و افاغنه که در شیراز و سایر نقاط دیگر فارس پیش آمد و خسارت زیادی در پی داشت، افغان ها شکست خوردند. پس از مرگ نادر شاه بار دیگر سرزمین فارس دستخوش حوادث شد ولی با روی کارآمدن کریم خان زند، صلح در این منطقه حاکم گشت ولی پس از مرگ وی به سال ۱۱۹۳ هجری قمری و همچنین در جنگهای لطفعلی خان زند و آقا محمدخان قاجار ولایت فارس آسیبهای زیادی دید.
در سال ۱۲۷۳ هجری قمری نیروهای ایران هرات را تسخیر کردند و هم زمان نیروهای انگلیسی هم جزیره خارک را تصرف کردند و در سواحل فارس نیرو پیاده کردند. آنان پس از تصرف بوشهر به داخل سرزمین فارس نیز پیشروی کردند، اما با انعقاد قرارداد صلح عملیات نظامی متوقف ماند. در نخستین تقسیمات کشوری پس از انقلاب مشروطیت که در سال ۱۲۸۵ خورشیدی به تصویب رسید، "فارس و بنادر" یکی از چهار ولایت کشور بود. در تقسیمات اداری سال ۱۳۱۶ ، ابتدا هسته مرکزی استان جنوب و سپس استان هفتم شد.

استان فارس با مساحتی بالغ بر ۱۲۲،۶۰۸ کیلومتر مربع در جنوب غربی ایران قرار دارد و چهارمین استان بزرگ کشور محسوب می شود. این استان از طرف خاور با استانهای یزد، کرمان و هرمزگان، از طرف شمال با استانهای اصفهان و کهگیلویه و بویراحمد و از طرف باختر و جنوب با استان های بوشهر و هرمزگان هم مرز است.
کوههای زاگرس بخشهای وسیعی از استان را از جهت شمال غربی - جنوب شرقی در بر گرفته است. همچنین دشت های‌ وسیعی در سطح استان به صورت پراکنده وجود دارد. بلندترین ارتفاعات این استان عبارتند از: کوه بل ۳۹۴۳‌ متر، آینه قنبری ۳۷۱۷، سیب خلج ۳۶۲۹، برآفتاب ۳۵۱۴ و چوب بیدی ۳۴۵۰ متر.
رودهای مهم استان عبارتند از: مند (موند) ۶۸۵ کیلومتر، هله ۲۳۰ کیلومتر، دارالمیزان ۱۸۰ کیلومتر، رودخانه شور دهرم ‌۱۸۰ کیلومتر و سیوند ۱۱۰ کیلومتر.

به علت پهناوری و وسعت استان فارس اقلیم آن در نواحی شمالی و جنوبی متفاوت بوده و آب و هوا در مناطق ارتفاعی معتدل، در دره ها و اراضی کم ارتفاع، معتدل مایل به گرم و در نواحی جنوبی استان، زمستانها معتدل و تابستانها گرم است.

موقعیت استان و نزدیکی مناطق جنوبی آن به بنادر خلیج فارس و نیز ارتباطات گردشگری بین سواحل ایران و کشورهای جنوبی خلیج فارس، باعث تردد روزافزون گردشگران گردیده است.
یکی از محورهای پر ترافیک، بزرگراه شیراز - اصفهان - قم - تهران می باشد که حجم قابل ملاحظه ای از تردد زمینی را در بر گرفته است. به علاوه ارتباط استان با استانهای همجوار هم از طریق محورهای گوناگون با راههای آسفالته درجه یک امکان پذیر است. خط آهن جدیدی که در سالهای اخیر احداث شده، از حوالی شهرک صدرا در شیراز به راه آهن سراسری متصل شده و ارتباط آن با اروپا و آسیای مرکزی هم امکان پذیر است.
در سطح استان فارس دو فرودگاه بین المللی (شیراز و لار) و چهار فرودگاه داخلی (داراب، جهرم، فسا و لامرد) برقراری ارتباط هوایی داخلی و بین المللی را عهده دار میباشند و پروازهای بین المللی آنها بیشتر به شهرهای جنوب خلیج فارس است.

سرزمین فارس مهد تمدن و فرهنگ ایران، هم در قبل و هم بعد از اسلام بوده است. بیشترین چشم انداز و آثار تاریخی را به خود اختصاص داده و یکی از دیدنی ترین استان های کشور می باشد. این سرزمین نخستین مرکز بسط و گسترش تمدن و فرهنگ پارسی بوده و آثار و ابنیه های کهنی مانند تخت جمشید، پاسارگاد، شهر تاریخی استخر، نقش رستم، بیشاپور، غار شاپور، کاخ و آتشکده اردشیر از آن دوران به یادگار مانده است. مجموعه آثار دوران زندیه و صدها اثر از دوره های گذشته نیز جلوه خاصی به این استان بخشیده و وجود اماکن متبرکهای مانند بارگاه مطهر‌ حضرت احمد بن موسی (شاهچراغ) و صدها مکان مذهبی و مساجد تاریخی باعث شده که گردشگران بیشماری از سراسر ایران و جهان رهسپار این سرزمین شوند.

بدون تردید استان فارس یکی از مراکز مهم صنایع دستی ایران است که قدمت این هنرها به زمانهای دور باز می گردد، به طوری که بسیاری از صنایع دستی این منطقه در موزه های جهان نیز مشاهده می شود. خاتم کاری، قلم زنی، منبت کاری (صندوق منبت کاری بارگاه مطهر سید میر محمد مربوط به قرن هفتم هجری قمری میباشد که هنوز پابرجا است) سفالگری، قالی بافی (به ویژه در میان عشایر استان)، پارچه بافی، گلیم بافی، شیشه گری (شهر میمند)، نقره کاری، مسگری، خورجین (دست بافت)، حصیر بافی، قلابدوزی، سوزن دوزی، جاجیم، گبه و گیوه دوزی (آباده) از مهمترین صنایع دستی استان می باشند.
سوغات استان فارس جملگی شهره آفاق می باشد و شامل عرقیات، فالوده، آب لیموی تازه، داروهای گیاهی، کلوچه و مسقطی، یوخه شیرازی، حلوای مسقطی لاری، حلوای مسقطی کازرون، منبت، خاتم، جاجیم و گبه، کلاه نمدی، گیوه، نارنج، بهار نارنج، بالنگ و خرما است.

از غذاها و خوراکی های بومی منطقه فارس میتوان از کوفته هلو، کوفته سبزی، دم پخت عدس، سالاد شیرازی، آش دوغ، شیرین پلو (شکر پلو)، آش صبحانه (سبزی)، آش ماست، آش کارده، کلم پلوی شیرازی و غیره نام برد.

سایر شهرستان ها

نوع اقامت
هتل های

این استان

شهر
تعداد اتاق
سرویس غذا
سرویس بهداشتی
درجه هتل
امتیاز 4 از 5
هر شب
%19-
48,000 تومان
شیراز
دارد
دو اتاق
بوم گردی
امتیاز 5 از 5
هر شب
%19-
39,000 تومان
استان کرمان
دارد
دو اتاق
هتل

نظرات کاربران

هنوز نظری برای این شهر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

دیدگاه خود را به اشتراک بگذارید