هوای خنک سلطانیه در تابستان و فراوانی مراتع، آن را مطمح نظر مغولان ساخت و ارغون خان شهری در این محل احداث نمود و پسرش الجایتو آن را پایتخت خود قرار داد و در آباد کردن و تزیین آن کوشید. الجایتو در سلطانیه درگذشت و در مقبره معروفی که آثاری هنوز پابرجاست دفن گردید. پس از سقوط مغولان، سلطانيه میان امرای سلدوز، آل جلایر و آل مظفر متنازع فيه بود. امیر تیمور گورکانی در سال ۷۸۶ هجری قمری سلطانیه را اشغال نمود و آن را به پسرش میرانشاه بخشید. در سال ۷۹۵ هجری قمری شهر سلطانيه جزء تيول هولاکوخان شد. در زمان شاه طهماسب اول مقبره الجایتو که به دست میرانشاه آسیب دیده بود، مرمت گردید. با انتقال مرکز تجارت و سیاست به تبریز و اصفهان، سلطانیه از اعتبار و اهمیت افتاد و رو به ویرانی گذاشت. شهر سلطانیه امروزه مرکز بخش سلطانیه در شهرستان ابهر است که در ۵ کیلومتری جنوب محور راه ترانزیت تهران-تبریز در دشت وسیع و کم نظیری قرار گرفته است. ایندشت که به چمن طبیعی سلطانیه شهرت تاریخی دارد تقریباً ۳۵ کیلومتر مربع وسعت دارد و در امتداد شرقی و غربی گسترده شده است. این چمنزار که قدمت هفت هزار ساله دارد عامل اصلی شکل گیری شهر تاریخی سلطانیه بوده است.
هنوز نظری برای این شهر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!