خوی یکی از قدیمی ترین شهرهای ایران و دومین شهر بزرگ استان آذربایجان غربی می باشد. سنگ نوشته ها کتیبه ها و گل نوشته های سومری آشوری و اور ارتویی که از این مناطق یافت شده اند گواهی می نماید که سکونت انسان در دشت خوی به هفت هزار سال قبل می رسد.
در دوران اسلامی این سرزمین همیشه با نام خوی شناخته شده و مدتی نیز به دارالصفا موسوم شده است. در دوره سلطنت فتحعلی شاه قاجار حصاری توسط هیئت اعزامی ژنرال گاردان به دور شهر کشیده شد که هم اکنون آثاری از خرابه های آن در حوالی جنوب بازار خوی دیده می شود. رودخانه پر آب قطور چای که از حوالی جنوبی این شهر میگذرد دشت حاصلخیز خوی را آبیاری می کند و رونقی بیش از پیش به کشاورزی و دامداری این ناحیه بخشیده است.
فاصله زمینی خوی تا تهران ۷۷۵ کیلومتر، تا تبریز ۱۶۵ کیلومتر و تا شهر ارومیه ۱۳۴ کیلومتر است. جاده ترانزیتی ایران - اروپا از ۳۰ کیلومتری شهر خوی (تقاطع جنوبی واو علی) عبور می کند. همچنین مسیر راه آهن تهران رازی (مرز کشور ترکیه) از ۲۵ کیلومتری جنوب شهر خوی میگذرد و ایستگاه ره تپه کوتاه ترین مسافت دسترسی به شهر خوی میباشد. با افتتاح دومین فرودگاه استان آذربایجان غربی در شهر خوی اهمیت اقتصادی و توریستی این شهر رو به افزایش است.

● امامزاده سید بهلول
● امامزاده سید یعقوب
● بازار خوی
● برج شمس تبریزی (مناره)
● بقعه پوریای ولی
● پل خاتون
● پل قطور
● تالاب قدیس
● چشمه آب رازی
● چشمه آب زارعان
● چشمه آب کلوانس
● چشمه آبگرم قارنجه
● چشمه آب معدنی آغ گل
● قلعه بلور آباد
● دروازه سنگی خوی
● ساختمان تاریخی شهرداری خوی
● کاروانسرای خان
● کلیسای سورپ سرکیس (محله میدان، خوی)
● مسجد حجتيه
● مسجد سيد الشهداء
● مسجد شیخ
● غار على شيخ
● مسجد مطلب خان
● مسجد ملا حسن (داخل بازار خوی)
● موزه شهر خوی

● ارومیه (پایتخت)

● اشنویه

● بوکان

● پلدشت

● پیرانشهر

● تکاب

● چالدران

● چایپاره

● سردشت

● سلماس

● شاهین دژ

● شوط

● ماکو

● مهاباد

● میاندوآب

● نقده