شما اینجایید :
اشتراک گذاری
هرمزگان

0 مورد

هرمزگان

در ایام بسیار کهن، اقوامی در سواحل غربی خلیج فارس و دشتهای جنوب غربی ایران میزیسته اند و شواهدی مبنی بر وجود دریانوردی در آن دوران یافت شده است. از جمله بابلیان به یقین در قرن هفتم پیش از میلاد در خلیج فارس دریانوردی می کرده اند. نخستین منابع تاریخی دریانوردی در خلیج فارس به زمان "نثار خوس" یا "نثارک"، دریا سالار اسکندر مقدونی مربوط است.
در سالهای ۴۱ تا ۱۳۲ هجری قمری سواحل خلیج فارس جزء خلافت اموی و سپس بخشی از خلافت عباسی در سالهای ۱۳۲ تا ۶۵۶ هجری قمری گردید.
مارکوپولو جهانگرد مشهور ایتالیایی در سالهای ۶۷۰ و ۶۹۲ هجری قمری از بندر هرمز دیدن کرده است. وی اظهار داشته جواهرات ایران، عاج و ابریشم هندوچین و مروارید بحرین در بازارهای بندر هرمز خرید و فروش می شد. آلفونسو آلبوکرک پرتغالی در سال ۹۱۲ هجری قمری با هفت کشتی جنگی جزیره هرمز را محاصره کرد.
این ایام مصادف با هفتمین سال سلطنت شاه اسماعیل صفوی بود. در زمان شاه عباس صفوی امام قلی خان، والی فارس و قشم، هرمز و بنادر جنوبی را از چنگ پرتغالی ها آزاد کرد. بعدها در سال ۱۰۳۱ هجری قمری شاه عباس با انگلیس متحد شد ، و دست پرتغالی ها را کلاً از خلیج فارس کوتاه کرد و بندر گمرون به بندر عباس تغییر نام داد.
در جنگ جهانی اول در بین سالهای ۱۳۳۲ تا ۱۳۳۶ هجری قمری در اواخر دوران قاجاریه و پس از آن در منطقه و سواحل خلیج فارس رویدادهای سیاسی مهمی پدید آمد که منجر به افزایش توان انگلیس ها در کرانههای خلیج فارس و راههای ارتباطی آن شد. در نخستین تقسیات کشوری ایران که پس از انقلاب مشروطیت به تصویب رسید، این نواحی جزئی از ایالت «فارس و بنادر" شد.در قانون تقسیمات کشوری سال ۱۳۱۶، ابتدا بخشی از استان جنوب و در اصلاحیه بعدی، در همان سال، دو قسمت شد و بخشی از آن به استان هفتم و بخشی دیگر به استان هشتم ملحق گردید. پس از تغییرات متعدد در تقسیمات اداری این نواحی، سرانجام استان ساحلی بنادر و جزایر دریای عمان به مرکزیت بندر عباس ایجاد شد. در سال ۱۳۵۵ بنا به پیشنهاد وزارت کشور نام این استان به هرمزگان تغییر یافت.

استان هرمزگان با وسعتی برابر با ۶۹۷ ،۷۰ کیلومتر مربع در جنوب خاوری ایران و بر سواحل شمالی خلیج فارس واقع شده و نهمین استان از نظر مساحت محسوب می شود. این استان از شمال و شمال خاوری با استان کرمان، از جنوب با خلیج فارس و دریای عمان، از جنوب خاوری با استان سیستان و بلوچستان و از باختر با استانهای فارس و بوشهر همسایه است.
مناطق کوهستانی، بخش عمده ای از این استان را در بر گرفته و کوههای شمالی این منطقه ادامه رشته کوههای زاگرس است. کوههای پراکنده استان، به تدریج از شمال باختری به جنوب خاوری کشیده شده و به مرور از ارتفاعات کاسته میشود تا سرانجام به تپه ماهورهای آهکی و گچی و شنی تبدیل می شود. در قسمت های جنوبی، زمین های پست ساحلی که در امتداد خلیج فارس و دریای عمان قرار دارد، نواحی بیشتری را در بر گرفته است.
بلندترین ارتفاعات این استان عبارتند از: هماک ۳۲۶۷ متر، سیرو ۲۹۷۳ متر، شب ۲۶۸۱ متر، پشت کوه ۲۶۴۵ متر و وانمان ۲۵۹۵ متر. رودهای مهم استان عبارتند از: مهران به طول ۳۸۲ کیلومتر، جگین ۲۳۰ کیلومتر، گابریک ۲۱۰ کیلومتر، گودر ۲۰۰
کیلومتر و میناب ۱۵۸ کیلومتر.

استان هرمزگان از مناطق گرم و خشک ایران است. به طور کلی آب و هوای این استان تحت تأثیر آب و هوای بیابانی و نیمه بیابانی قرار دارد. همچنین هوای مناطق کوهستانی آن گرم و خشک و در مناطق ساحلی و جلگه ها گرم و مرطوب میباشد. هوای نوار ساحلی، در تابستانها بسیار گرم و مرطوب است. اصولاً آب و هوای این استان همانند آب و هوای نواحی بیابانی میباشد و نزولات جوی آن فوق العاده کم است.

مهمترین شبکه راههای موجود در این استان عبارتند از: بزرگراه بندرعباس- سیرجان و بزرگراه بندرعباس - بندر لنگه و ادامه مسیر آن به صورت راه آسفالت درجه یک تا شهرستان پارسیان و ادامه آن تا بوشهر که به صورت بزرگراه میباشد. همچنین محورهای بندر لنگه و بستک به لار، میناب به چابهار، حاجی آباد به داراب و ارزوئیه و دهبارز به کهنوج نقش مهمی در برقراری ارتباط با استانهای همجوار به عهده دارند.
راه آهن بافق - سیرجان - بندر عباس به طول ۶۲۰ کیلومتر در دهه اخیر اثرات قابل ملاحظه ای در حمل و نقل و توسعه اقتصادی و اجتماعی منطقه و همچنین حمل و نقل کالاهای ترانزیتی و مسافر از بندر عباس به کشورهای آسیای میانه و اروپا داشته است. حمل و نقل دریایی مسافر و کالا از بنادر ایران به سواحل جنوبی خلیج فارس و جزایر ایران و بنادر مهم جهان از طریق بنا در متعدد استان به ویژه بندرعباس صورت میگیرد.
در حال حاضر حمل و نقل هوایی این استان از طریق دو فرودگاه بین المللی بندرعباس و کیش و چهار فرودگاه داخلی بندر لنگه، لاوان، سیری و ابوموسی انجام میشود.

شرایط آب و هوایی این استان در فصل پاییز و زمستان، بهاری است. یعنی زمانی که در بسیاری از استانهای کشور برف و سرما حاکم است، این استان هوای بهاری دارد و سراسر نقاط آن سرسبز و زیبا است و بهترین هوا و موقعیت را برای جذب گردشگران از نقاط مختلف کشور دارد. سواحل زیبا و آبهای نیلگون خلیج فارس و بخشی از دریای عمان با طبیعت بکر و دست نخورده همراه با آب های گرم معدنی متعدد در نقاط مختلف استان باعث گردیده که در طول شش ماه از سال گردشگران زیادی از این امکانات بهره مند شوند. به علاوه امکانات گسترده موجود در جزیره کیش و جزیره قشم، از جمله مناطق آزاد تجاری و همچنین تسهیلات اقامتی و تفریحی، موجب شده در طی سال علاقمندان زیادی به بازدید از این دو جزیره بپردازند.

مهمترین صنایع دستی استان هرمزگان عبارتند از: سبد و حصیر بافی، ظروف حصیری، سفالگری، گلابتون دوزی، قالی بافی، سوزن دوزی، چادر شب بافی، بادله دوزی، خوس دوزی، طناب بافی، قالیچه، جاجیم، صنایع دریایی، شک دوزی، توربافی، گرگوربافی، برقع سازی، لچک سازی، رویه پشتی، زردوزی و کمان دوزی.
سوغات استان شامل انواع خرما، صنایع دستی دریایی، انواع ماهی و میگو، انواع صدفهای دریایی، انواع ماهی آکواریوم و غیره می باشد.

غذاهای بومی هرمزگان غالباً شامل ترکیبی از ماهی و آبزیان گوناگون از جمله میگو، لابستر، کوسه، و همچنین خرما، برنج و ادویه های تند است. برخی از غذاهای بومی استان عبارت اند از: كتلت ماهی، قلیه ماهی، شوربا، هواری ماهی (پلوماهی)، ماهی شور، سوراغ، کاتوغ سور پیاز، گلبار، هواری مارگیه، هواری چکو میگ (پلو بچه میگو)، ماهی سرخ کرده، متبک، موفلک، عنکاس (مرکب ماهی)، برنج دیشو، پودینی کوسه یا سفره ماهی، پلشک حلزونی، خوراک ملوک (صدف دراز)، مهیاوه، زیبون، ماهی برشته، کلمبا، کوفته ماهی مومغ و خوراک سینگو.

سایر شهرستان ها

نوع اقامت
هتل های

این استان

شهر
تعداد اتاق
سرویس غذا
سرویس بهداشتی
درجه هتل
هیچ موردی یافت نشد

نظرات کاربران

هنوز نظری برای این شهر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

دیدگاه خود را به اشتراک بگذارید